cahil insanlara sözler
Bilgelik şüphe duymayı öğretir, cehalet ise kesinlikten ödün vermez.
Cahil insan, başkalarını küçülterek büyüdüğünü zanneden kişidir.
Cehalet, gerçeği görüp ona sırtını dönme sanatıdır.
Kitaplar cahilliği silebilir ama anlayış noksanlığına çare olmaz.
Cahil birinin alkışı, akıllı birinin eleştirisinden daha korkutucudur.
Bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olmak, cehaletin en yaygın hastalığıdır.
Sessizlik, cahile karşı verilmiş en medeni ve en ağır cevaptır.
Cahille aynı yolu yürümek, menzile asla ulaşamayacağının garantisidir.
Zeka gelişimle, cehalet ise inatla beslenir.
Cahil insan, kendi dar penceresinden baktığı dünyayı gerçek dünya sanır.
Bilgi alçakgönüllülüktür, cehalet ise kibirli bir dik duruş.
Cehalet, her şeyi basite indirgeyerek karmaşıklığı yok sayma eylemidir.
Bir cahili ikna etmek, bir duvarın rengini bakışlarınla değiştirmeye çalışmak kadar imkansızdır.
Mantık bittiği yerde bağırışlar başlar; bu, cehaletin sınır çizgisidir.
Cahilin sevgisi de nefreti kadar yorucudur.
Okumuş olmak yetmez; anlamak, hissetmek ve haddini bilmek gerekir.
Cehalet, insanın kendi zindanını kendi fikirleriyle örmesidir.
Tartışmayı kazanmak değil, cahilden uzaklaşmak gerçek zaferdir.
Cahil bir zihin, güneşin altında bile karanlığı yaşamayı başarır.
Bilginin efendisi olmak için çalışmak, cehaletin kölesi olmamak için ise susmak gerekir.
En tehlikeli insan, yarı cahil olan ve her şeyi doğru bildiğini sanandır.
Cehalet bir kalkan gibidir; içine ne mantık girer ne de gerçek sızar.
Cahil ile yapılan her sohbet, ömürden çalınmış bir zamandır.
Bilmemek eksiklik değil; bilmediğini iddia edip aslında hiçbir şeyden haberi olmamak cehalettir.
Akıllı insan sorgular, cahil ise sadece yargılar.
cahil insanlara sözler devamı için sayfaları gezebilirsiniz:▼